La Coruña. 31 mei 2006

Vandaag de laatste volle dag in Spanje. We zijn naar La Coruña gegaan. Die stad ongeveer 60 kilometer ten noorden van Santiago. Rond kwart over 9 de trein genomen vanuit Santiago. Een retourtje kost 6,50 euro. Daar kun je nog eens een keer de trein voor nemen. Na iets meer dan uur zit je in La Coruña (station San Cristobal). Even een broodje en een kop koffie en gaan met die banaan. Lopen, lopen en nog eens lopen. De stad beslaat een groot oppervlak. Ik denk dat we toch wel een kilometer of 10 hebben gelopen vandaag op onze bootschoenen.

We komen uiteindelijk uit op de baai die de mooie naam Ensanada del Orzán draagt. Vandaar heb je een prachtig uitzicht met aan de linker kant het schitterend gelegen Riazor stadion waar Deportivo La Coruña in voetbalt. Daar heeft onze Roy Makaay ooit succes geboekt.


We lopen langs deze baai en komen langs een modern gebouw dat het Domus museum is. Dit is gebouwd door Arata Isozaki en het museum vertelt alles over de mens. We zijn er overigens niet in geweest (niet genoeg tijd).

Langs het aquarium Finisterrae naar de Herculestoren. Deze toren staat in het uiterste noorden van een schiereiland op ongeveer 1,6 kilometer van het centrum. Het is de oudste, beroemdste en meest typisch bouwwerk van La Coruña. Het vormt ook het belangrijste bestanddeel van het stadswapen. Het gebouw werd in de tweede eeuw gebouwd onder Keizer Trajan en het is de enige Romeinse vuurtoren ter wereld die nog zijn functie heeft behouden. Het is een nationaal spaans monument. 




Vlak daarbij is een windroos op de grond gemaakt met keltische tekens. Vandaar heb je ook een prachtig uitzicht op zee. Het waait er stevig. Het weer is overigens prima voor een dergelijke onderneming. De zon schijnt, de lucht is strak blauw en de temperatuur is prima.

Door naar de oude kern via een Brits oorlogskerkhof dat niet open is helaas. Dat duidt aan dat hier in de buurt dus ook een slag heeft plaatsgevonden waar velen het leven hebben gelaten.

We komen in het stadscentrum uit op een groot typisch spaans plein (Plaza de Maria Pita). Een mooi stadhuis vormt het belangrijkste bestanddeel. In de oude kern ligt ook weer een onvermijdelijke Santiagokerk. Via de haven lopen we terug door de zogenaamde kristalstad. Dat heeft overigens niets te maken met kristallen of juwelen maar met de typische voorgevels van de gebouwen. Deze bestaan uit heel veel kleine raampjes (je moet het houtwerk maar schilderen). Het is net of het allemaal vlakjes zijn van een kristal.
Terug naar het station en binnen de kortste keren vertrekt de trein weer naar Santiago waar we rond 16.30 uur aankomen. We nemen een ijsje en zitten even buiten te kijken voordat ik naar binnen ga om dit verhaal in te typen. Daar gaat Francien langs op haar fiets. We zien haar nog net een straatje in fietsen en zijn helaas te laat om nog even contact te maken. 

Onze tijd in Spanje zit er dus bijna op. Vanavond nog wat eten en dan voorbereiden voor de dag van morgen. We willen rond 12.00 uur gaan fietsen naar het vliegveld. Dat is ongeveer 10 kilometer van het centrum. Dan moeten we onze fietsen demonteren en inpakken en inchecken. Het vliegtuig vertrekt rond 16.00 uur. Tegen 18.00 uur zouden we in Duitsland zijn. Dan moeten we onze fietsen weer opbouwen en nog een stukje gaan rijden om toch alvast wat kilometers in de richting van huis te maken.

Vanuit een warm Santiago zeggen wij u voor de laatste keer vanuit Spanje: nog een fijne dag verder.

Wim en Peter