Daar zijn we op bezoek geweest bij "oom Tinus" zoals ik hem steeds noem. Anders gezegd: het paterke van Hasselt. Ons belangrijkste familielid: de zalige Valentinus Paquay. Hij wordt sterk vereerd in Hasselt.
Het is een plaats waar je als Hasseltenaar niet zomaar langs loopt. Je gaat even naar binnen en je slaat een kruis bij het bronzen beeld op de tombe in de Valentinus Paquay kapel.
Telkens als we (Iny en ik) in Hasselt zijn gaan we altijd even langs. Voor Wim was het zijn eerste keer in Hasselt. Ik heb ook een stempel gehaald bij de Minderbroeders. Er is een pater die 750 Mariabeeldjes heeft verzameld in zijn leven. Ik mocht een foto maken van hem met de Mariabeeldjes (zie hieronder).
We hebben tegenover de kapel koffie gedronken (met slagroom, jawel!). Daarna was ons doel Tongeren. We hebben het fietsroutenetwerk van "Fietsparadijs Limburg" gevolgd. Schitterend wat onze mede-Limburgers hebben aangelegd aan fietspaden. Daar kunnen we nog veel van leren.
Ook in Tongeren een kopje koffie. Ambiorix hield onze fietsen in de gaten. Niemand die het in zijn hoofd haalt om ruzie te zoeken met deze krijgshaftige persoon.
Volgende plaats die we willen aandoen is Genoelselderen (het wijnkasteeltje van de familie van Rennes). Toch mooi dat zoiets behouden blijft.
Dat de wind uit het oosten waait bleek wel te kloppen als we ons richting Eijsden werken. We nemen het pontje. Het is een hele mooie dag geweest.
We hebben goed aan de kilometers gewerkt: 119,05 totaal in 5 uur 46 minuten met een gemiddelde van 20,59 en een maximumsnelheid van 39,8 kilometer. Helaas begaf Wim zijn kilometerteller het tijdens de rit. Vervelend, maar gelukkig heeft de mijne heel goed geregistreerd. Het geeft toch houvast als je weet hoeveel je hebt gereden en hoeveel je ongeveer nog moet.
Tot slot noem ik nog wat pareltjes die we hebben gebruikt om het parelsnoer te maken: Veldwezel, Eigenbilzen, Hoelbeek, Munsterbilzen, Albertkanaal (langs de fabriek van Ford Genk), Rapertingen, Wimmertingen (niet naar Wim genoemd overigens), Kortessem, Wintershoven, Vliegmaal, Schalkhoven, Sint-Huibrechts Hern, Henis, Berg, Genoelselderen, Millen, Elst, Val-Meer, Zichen-Zussen-Bolder, Kanne en als sluitstuk van het parelsnoer het briljantje Eijsden. En dat komt uit mij terwijl ik helemaal niets op heb met juwelen! Wat zit een mens toch raar in elkaar!
Met het gewicht zit het wel goed. Na afloop van de tocht woog ik 88,8 kilo. Op 1 januari 2006 was dat nog 108 kilo. Ben benieuwd wat ik weeg als de tocht achter de rug is. Ik heb toch regelmatig iets gegeten onderweg maar je verbruikt het kennelijk ook weer heel snel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten