Dagverslag van de 2 vrouwen en 3 paarden

Zoals uit een eerder verslag blijkt heb ik op 11 april 2006 de 2 vrouwen en de 3 paarden ontmoet op hun weg naar Santiago. Zie aldaar voor meer informatie. Ik ben natuurlijk eens gaan kijken op hun website om te zien wat over die dag wordt gezegd door hun. Welnu, hieronder tref je een kopie aan van wat zij daarover melden. Het is dus het verslag van de 2 vrouwen van 11 april 2006:

"Houthem St. Gerlach - 's Gravenvoeren.

De dag was gevuld met Limburgers ('lastige limburgers')... We zijn lokale beroemdheden geworden; er wordt gezwaaid en geroepen en wij wuiven (a la de koningin) statig terug - zie je het voor je, op Norikers! We hebben de hele dag veel begeleiding, van dierenarts tot donateur en meefietsers (terug van of op weg naar Santiago). Roos heeft een vieze neus als we haar van de wei halen; het wordt een vette loopneus als we de eerste heuvel beklimmen. Ze ademt er ook zwaar bij! Via een vrouw op de Bemelerberg kunnen we dierenarts Smeets bellen. Even later komt hij bermbezoek afleggen. Roosje is superbraaf; krijgt spuiten en antibioticum voor onderweg. We laten Liesa meteen ook nakijken (is vlak voor vertrek voor snotneus behandeld - heeft nu ook een beetje een loopneus). De dierenarts wil haar ook een prik geven, maar daar is Liesa het niet mee eens, en Truska wordt daarom pissig en mept de dierenarts bijna. Fijne paarden. Maar de dierenarts bleef lachen! We krijgen koffie aangeboden bij manege Cadier en Keer, waar kunstenares Marli Houben op komt draven. We kennen haar prachtige paardenschilderijen via vrienden (en er hangen er nog meer op de manege); we vinden het erg leuk om haar in levende lijve te ontmoeten! We willen per se vandaag België halen, en dat is gelukt (ondanks verleidelijke aanbiedingen voor overnachtingen in Nederland). We dalen via 'de hel' af naar een mooie doorgaande route, om daarna af te buigen naar België. We slapen in herberg de Swaan (ooit postkoets-pleisterplaats). De paarden logeren bij een Maastrichtenaar die weer bevriend bleek te zijn met onze dierenarts in de berm, en over ons had gelezen in de krant... Kleine wereld."

Blijkt dus dat ze hebben geslapen in de herberg die de neef van Iny, Jef Wanders, ooit heeft opgezet. De Swaan nodigt ook wel uit tot een overnachting met paarden. Ik krijg overigens steeds meer respect voor hun onderneming met de paarden.

12 april 2006 zeventiende oefentocht

Voor vandaag heeft Wim een tocht uitgezet over vlak terrein. Geen kuitenbijters dus. We hebben het nagenoeg helemaal droog gehouden tijdens de tocht. De temperatuur was ook in orde. Verder speelde de wind niet een al te prominente rol. Het viel dus mee. We hebben een route gereden aan de hand van de grensoverschrijdende fietsroute-netwerk kaart. Je hoeft dan maar nummertjes te volgen. Deze nummertjes vertegenwoordigen knooppunten. Bij deze knooppunten moet je dan weer een ander nummer volgen. Heel simpel.

We zijn noordwaarts naar Stein gereden. De bovenstaande foto is nog op Nederlands grondgebied genomen. Bij Stein zijn we de Maas overgestoken. Je komt dan langs Kotem en gaat richting Maasmechelen. Deze plaats zijn we dwars doorgestoken richting Niel bij As. Daar ligt het Kempen en Maasland fietsroutenetwerk. Via een mooi heidegebied waar schitterende fietspaden zijn aangelegd richting Zutendaal. De foto hieronder is genomen langs de autoweg van Stein naar Maasmechelen vlakbij de Maas. Daar zijn overigens aan beide zijden fietspaden.

In dit mooie heidegebied sloeg het "noodlot" toe. Ik was een beetje overmoedig in de bochten en binnen de kortste keren lag ik op de grond. Rechterknie en rechterelleboog hebben het opgevangen. Gelukkig niets gebroken. De fiets was ook praktisch onbeschadigd. Even alles goed nagekeken en de spullen die uit mijn stuurtas waren gevallen opgeraapt. Het viel nog mee. De foto hieronder is genomen op de plek waar ik gevallen ben. We kwamen van links (op de foto) en moesten dus een vrij scherpe bocht naar rechts maken. Gelukkig was het wegdek vrij glad.

Van Zutendaal zijn we richting het Albertkanaal gereden richting Gellik. Het kanaal overgestoken en toen naar Veldwezelt. Westelijk om Maastricht heen en bij Wolder de brug over het kanaal overgestoken. Vandaar gaat het richting Neercanne. Vervolgens de gebruikelijke route terug naar Eijsden maar wel via het inmiddels weer in de vaart zijnde pontje in Eijsden. Jules Martens (who pays the ferryman) was blij met zijn nieuwe motor in het pont. Het ging ook een stuk sneller het overzetten.

In Eijsden aangekomen via de Diepstraat naar het kopje koffie bij ons thuis. Heerlijk. We hebben een langere tocht gemaakt dan voorgaande tochten.

De statistieken: 88,26 kilometer in 4 uur en 9 minuten met een gemiddelde van 21,09 kilometer en een maximumsnelheid van 44,7 kilometer. Thuis op de weegschaal was het resultaat 90,6 kilo. Nog even en het begint met een 8. Is een mooi gewicht om de tocht te gaan beginnen. Nog even en de reis kan beginnen!

11 april 2006 2 vrouwen 3 paarden naar Santiago

Een aantal dagen geleden stond in de krant een artikel over 2 vrouwen die met 3 paarden onderweg waren van Nijmegen naar Santiago de Compostela. Ze waren toen ergens onderweg in Limburg. Toen ik het las dacht ik: dat is een heel bijzondere onderneming. Probeer maar eens de goede paden te vinden die geschikt zijn voor de paarden en probeer ook maar steeds een gepast onderdak te vinden waar de paarden ook terecht kunnen. Enfin, het leven gaat door en de dagen gaan voorbij.

Vanmiddag belt mij Wim Indebraekt op. Hij was bij zijn vader geweest en toen hij kwam terugrijden naar huis zag hij in de buurt van Rijckholt 3 paarden en 2 vrouwen. Hij schakelde meteen en wist wie dit waren. Hij had immers ook het artikel in de krant gelezen. Hij heeft mij meteen gebeld toen hij thuis kwam en mij dit verteld. Ik ben meteen op de fiets gesprongen, gewapend met mijn fotocamera. Ik heb koers gezet richting de plaats waar Wim de groep had gezien. Vanaf de weg kon ik in de velden ten zuiden van Rijckholt (op de Voerenweg) 3 paarden zien. Ik ben er meteen naartoe gereden en heb contact gelegd. Ik heb uiteraard gezegd dat Wim en ik ook naar Santiago gaan (maar dan met de fiets). Het was een hele hartelijke en leuke ontmoeting.


Ze (Jeannette en Margriet) vertelden mij dat 2 van de 3 paarden (Roos, Liesa en Trusjka) verkouden waren en spuiten hebben gehad van een dierenarts. Ze mochten er niet op rijden omdat de paarden niet mochten zweten. Ze mochten wel gewoon stappen zonder berijder. Ze waren van plan om vandaag nog in de buurt van Visé uit te komen. Ze moeten dan daar in de buurt een plaats vinden om te overnachten en om de paarden te stallen. Ik heb wat foto's gemaakt en ik heb er ook een waarbij ik een van de paarden mocht vasthouden om op de gevoelige plaat vastgelegd te worden. De foto is genomen door Margriet dus Jeannette staat er ook op.


Ze hebben een website waarop het hele verhaal staat. Het adres hiervan is www.paardreizen.nl. Deze site kun je ook rechtstreeks benaderen via de rechterkant van mijn weblog. Ik moet daar zelf ook nog eens goed naar gaan kijken. In ieder geval zal ik ze goed gaan volgen via deze website. Duidelijk is dat we elkaar onderweg niet meer zullen tegenkomen. Tegen de tijd dat Wim en ik vanuit Lourdes beginnen te fietsen zijn zij nog maar in de buurt van Vezelay.



Het leuke van de foto hierboven is dat ik mijn vervoermiddel voor de reis heb gezet bij de vervoermiddelen van Jeannette en Margriet voor de reis naar Santiago. Ik bedacht mij dat wij (Wim en ik) het stukken gemakkelijker hebben met een fiets dan zij met de paarden. Ik heb groot respect voor hetgeen zij gaan doen en reeds hebben gedaan. Het vergt ook veel kracht om de paarden in toom te houden. Het betreft overigens Koniker paarden. Over deze paarden zal ik tezijnertijd nog wat meer informatie verstrekken. Ik zal ze met veel aandacht volgen. Goede reis.

5 april 2006 zestiende oefentocht

Alweer de zestiende tocht! We hebben gisteren een totaalplanning gemaakt van onze resterende fietstochten richting onze vertrekdatum op 15 mei 2006. We gaan ook enkele langere tochten doen. Daar lees je tezijnertijd meer over.

Het weer wil maar niet. We hebben het wel droog gehouden maar het is te koud voor de tijd van het jaar. Ook de wind blijft maar blazen. Het maakt ons in ieder geval hard!

Even kort wat feiten over de route: St. Geertruid, Mheer, Banholt, Terlinden, (via Schilberg naar) Slenaken, Eperheide, Epen, Cottessen, Vaalsbroek, Lemiers, Orsbach, Bocholtz, Simpelveld, Eys, Wijlre, Schin op Geul, Valkenburg, Houthem, Geulhem, Berg, Amby, Gronsveld, Rijckholt, Eijsden.

De statistieken: 74 kilometer in 3 uur 45 minuten met een gemiddelde van 19.61 en een maximumsnelheid van 54,4 kilometer.

Wat de route zelf betreft: daar zaten wel aardig wat klimmetjes in. Om te beginnen de Bukel, dan van Slenaken naar Eperheide, vervolgens bij Cottessen in het Vijlenerbos. De klim in Duitsland naar het plaatsje Orsbach mag er ook zijn. Het is relatief kort maar fel. Tenslotte bij de Geulhemmermolen omhoog naar Berg. Daar liep mij de ketting van de tandwielen af in de klim. Staat waarschijnlijk iets te strak afgesteld. Dat moet nog even fijn getuned worden voordat we gaan. Het is goed om nu alles uit te proberen.

Iny was net thuis van het boodschappen doen toen we thuis aankwamen. Dat kopje koffie na afloop hoort er toch bij. Dan lekker douchen en je hebt een voldaan gevoel.

Er waren voor mijn gevoel toch al meer fietsers onderweg dan andere weken. Ze komen zo langzaam aan uit hun nestjes gekropen. Er moet immers getraind worden voor de komende zomer.

30 maart 2006 Fiets geprepareerd

Vandaag heb ik mijn fiets weer opgehaald bij de fietsenmaker. Hij is helemaal onderhanden genomen en min of meer klaargemaakt voor de reis naar Santiago de Compostela. Er liggen nu nieuwe buitenbanden op (Schwalbe Marathon plus) en nieuwe binnenbanden (Anello). Verder is er een nieuwe casette van 7 tandwielen achter gemonteerd (12-30). De ketting is vernieuwd en ik heb nu 3 bidonhouders waar totaal ongeveer 3 liter drank in kan. De verlichting voor is verwijderd (gewichtbesparing). Ik heb zelf nog de jasbeschermers achter verwijderd. Het is een lekker karretje geworden. Hij loopt ook heerlijk. Ik heb hem op 31 maart 2006 nog even mooi gepoetst, zodat hij er spic en span uitziet. Het is immers je vervoermiddel waar je de tocht mee gaat maken! Goed verzorgen dus!

27 maart 2006 vijftiende oefentocht

De dag kan getypeerd worden met: eerst regen, dan zon, vervolgens hele harde wind. Het was afzien vandaag. De tegenwind sloopt je en dat merk je met name als je weer thuis bent. Ik zat er wel even doorheen moet ik zeggen.

Ik begin eens met de statistieken: 74,40 kilometer in 3 uur 53 minuten en 2 seconden met een gemiddelde van 19,15 kilometer en een maximumsnelheid van 50,1 kilometer.

Het gemiddelde was deze keer een stukje lager. Dat is niet verwonderlijk in verband met de wind. Op sommige plekken (bij Henri Chapelle) was het zelfs nog gevaarlijk ook. We gingen helemaal scheef hangen tegen de wind. Als dan een grote vrachtauto langs komt valt de wind weg en wordt je naar de vrachtauto gezogen. Het was echt hard werken daar.

Wat ook een pittige klim was was de col de Beusdael. Direct daarna maak je een afdaling naar het kasteel van Beusdael. Dat ligt daar werkelijk schitterend in een dal. Uiteindelijk zijn we in Lontzen terecht gekomen. Dat ligt in het duits sprekende deel van België. Je zit dan al aardig in de buurt van Aken. We komen terug via Henri Chapelle en Aubel. We besluiten af via Val Dieu terug te gaan omdat daar minder wind staat dan boven op de kam. Toch is het nog zwaar, zelfs in de afdaling. Wel een goede oefening met die wind. Maar het is toch wel prettiger fietsen als de wind ligt. De temperatuur was overigens wel in orde. Ik had overigens vlak voor het binnenrijden van Eijsden een leeglopende achterband. Ik heb het nog tot thuis gehaald gelukkig.

De fiets van mij (maar ook die van Wim) gaat morgen naar de fietsmaker. Hij wordt dan helemaal in orde gemaakt voor de tocht. Er gaan nieuwe tandwielen op, een nieuwe ketting en er wordt een derde bidonhouder bijgeplaatst. Het licht aan de voorkant gaat eraf (gewicht besparen). Ik heb dan nog ongeveer 1,5 maand om te kijken of alles in orde is. Het gaat nu toch zo langzaam aan richting 15 mei 2006.

22 maart 2006 veertiende oefentocht

Jawel, zo geleidelijk aan breekt de lente toch wel door. Het was in ieder geval een droge dag met behoorlijk wat zon. De wind speelde wel nog een beetje met ons aan het begin. Hij probeert je beetje bij beetje te slopen. Aan het einde hebben we wraak genomen met een hoge snelheid toen hij ons naar huis blies. Het is dan genieten.

Ik vermeld de route in het kort omdat dit een saai onderdeel is voor de lezer. Het is namelijk een opsomming die voor onze geschiedschrijving enigszins van belang is maar verder niet veel mensen interesseert. Kruisberg omhoog, langs vliegveld naar Beek, Adsteeg omhoog, Spaubeek, Hegge, Nuth, Brommelen, Voerendaal, Ransdaal, Schoonbron, Valkenburg, Sibbergrubbe omhoog, Ingber, Reijmerstok, Banholt, Mheer, Mesch, Eijsden.

De statistieken: 74,39 kilometer in 3 uur 20 minuten en 29 seconden met een gemiddelde van 22,09 kilometer en een maximumsnelheid van 57,2.

Je merkt dat de gemiddelde snelheid omhoog gaat en dat de versnellingen in de klim wat groter gedraaid kunnen worden. Het gaat de goede kant uit.

"Een mens zonder herinnering is gevangen in een illusoir bestaan. Hij is als het ware uit de tijd gevallen en niet in staat zijn band met de werkelijkheid te begrijpen, hij is aan de waanzin overgeleverd."

Andrei Tarkovski: De verzegelde tijd, Beschouwingen over de filmkunst, 1991, Groningen.

15 maart 2006 dertiende oefentocht

De mensen spreken over het late begin van de lente. Welnu, je voelt toch al een beetje dat er iets aangenaams in de lucht hangt. We hebben vandaag in ieder geval de hele tijd zon gehad. Wel zijn er nog bepaalde stukken waar de wind schraal aanvoelt. Het is wel genieten vanaf de fiets als je door die mooie omgeving fietst waarvan wij deel uitmaken.

We zijn vandaag via St. Geertruid naar Banholt gegaan en via Reymerstok naar Euverem. We fietsen aan de achterzijde van het kasteel van Gulpen richting de kern. Vandaar gaan we via de grote weg naar Wittem en bij de kapel zetten we koers richting Eijs. Via de Eyserweg (lekker om je aan op te warmen) naar Trintelen. Bij Vrouwenheide naar rechts richting Huls en Simpelveld. Dat is het verste punt en we beginnen weer koers te zetten richting Eijsden via Nijswiller. De wind begint ook wat lekkerder van achter te blazen. Dan buigen we af naar Mechelen en via Schweiberg (ook best een aardig klimmetje van een kilometer of 2) naar Eperheide. Dan dalen we lekker af naar Slenaken en bij cafe de la frontiere naar links richting Teuven. Verder richting Aubel en aan de bovenkant van Aubel gaan we met een lekker vaartje richting Warsage. Dan nog even door Berneau en de kern van Eijsden en we zijn weer thuis waar een lekker kopje koffie wacht uit het door Iny zo gekoesterde espresso-apparaat.

We hebben weer aardig wat verbruikt aan vetten. Hier dan maar weer de statistieken: 68,46 kilometer in 3 uur 16 minuten en 40 seconden met een gemiddelde van 20,89 en een maximum snelheid van 58,8 km.

Van Wim heb ik overigens nog wat gegevens gekregen over de bergjes die we vandaag hebben gedaan. Hierna volgt deze informatie:
1. Bukel 700m 4-7%
2.Banholtergrub 1400m 4%
3.Wittemerberg 1000m 3-7%
4.Mingersberg 2100m 5-8%
5.Schweiberg 2400m 4-10%

Wim heeft geen gegevens van de Belgische heuveltjes. Hij schat in dat we vandaag dus 6 klimmetjes hebben gedaan met een totale lengte van ongeveer 9 kilometer. Dat is een mooie oefening voor de col de Somport (die moeten we over van Frankrijk naar Spanje in de Pyreneën).

Laat de lente maar komen! Wij zijn er klaar voor. Het is vandaag overigens precies 2 maanden voor onze geplande vertrekdatum. We gaan immers met de trein naar Lourdes op 15 mei 2006. De eerste echte fietsdag zal dan 16 mei 2006 worden als we van Lourdes naar Oloron St. Marie fietsen. Dan kunnen we al eens wat kennis maken met de uitlopers van de Pyreneën. De tijd gaat nu snel. De fietsen moeten nog geprepareerd worden. Dat staat voor begin april op de agenda. Als de lichamen maar goed geprepareerd zijn dan zijn we al een heel eind. Tot een volgende keer.

8 maart 2006 twaalfde oefentocht

Alweer de twaalfde oefentocht. Het eerste dozijn is vol. We vertrekken terwijl het nog redelijk droog is voor onze tocht. We rijden richting Visé, Argenteau, Oupeye, Haccourt, de Halembaye op (pffff!), Zichen-Zussen-Bolder, Riemst, Vroenhoven, Veldwezelt, Lanaken, Smeermaas en via de noorderbrug terug. Via het Wittenvrouwenveld (dat heet tegenwoordig Oostermaas geloof ik) en de Bergerweg naar de Molenweg. Bij het tankstation aan de Bergerweg moeten we echter noodgedwongen halt houden. Wim heeft een lekke voorband. Dat is snel verholpen want zijn wiel kan eruit en hij heeft een goede reserve binnenband die er zo op gelegd kan worden. Inmiddels is het wel behoorlijk beginnen te regenen en we moeten de laatste kilometers naar huis dan ook een beetje afzien. We hebben ook nog behoorlijk tegenwind. Maar ja, we zijn inmiddels wel een beetje gehard en dit kunnen we wel aan. Het maakt je alleen maar sterker.

Bij thuiskomst wacht dan altijd Iny met een overheerlijk kopje koffie. De voldoening is weer groot. Het geeft een lekker gevoel als je dit hebt gedaan.

De statistieken: 64,17 kilometer in 2 uur en 59 minuten met een gemiddelde van 21,49 kilometer en een maximum snelheid van 52,9 kilometer. De verbranding in het lichaam heeft overigens ook zijn werk gedaan. Ik was vanochtend voor het fietsen 94,5 kilo en na afloop was ik 93,8 kilo. Voor het eerst dus onder de 94 kilo. Het zou mooi zijn als ik nog eens het getal met een 8 zag beginnen. Als het zo doorgaat moet dat ook gewoon gaan lukken.

3 maart 2006 elfde oefentocht

Vanochtend hebben we het er toch maar op gewaagd om te gaan fietsen. Er dreigt sneeuwval maar we hebben geluk gehad. We fietsen eerst via Amby naar Meerssen en vandaar naar Valkenburg aan de Geul. Via Wylre door naar Wittem (even langs Gerardus). Dan door Gulpen en de berg op tot halfweg. Daar gaan we naar links richting Reymerstok, Banholt, Mheer en Mesch naar huis. Gelukkig zijn we droog thuis gekomen.

De statistieken: 51,76 kilometer in 2 uur 16 minuten en 51 seconden met een gemiddelde van 22,51 kilometer en een maximumsnelheid van 48,8 kilometer. Het gaat dus de goede kant op. We hebben vandaag echter niet zoveel heuvels gehad en het was behoorlijk windstil. Dat scheelt wel. Maar je voelt ook wel dat de conditie verbetert.

24 februari 2006 tiende oefentocht

Het gaat steeds beter. Het is net alsof het lijf vraagt om een inspanning van tijd tot tijd. We hebben natuurlijk wel een prachtig oefengebied tot onze beschikking. Wat is het toch mooi in Wallonië. We ontdekken ook steeds nieuwe wegen en plaatsen en eigenlijk liggen deze niet zo ver van ons vandaan.

We vertrekken op tijd en zetten koers richting Mortroux. Daar gaan we weer linksaf richting Val Dieu. Aan het begin van het Bois des Houillères gaan we rechtsaf voor een mooie klim richting Mauhin. Dit plaatsje doen we echter niet aan maar rijden rechtdoor richting Croix du Bois del Fiesse. Dat is een kruis op de hoogste heuveltop dat je van veraf ziet. We rijden om deze heuveltop heen richting Charneux. Daar rijden we langs het Chateau de Beauregard richting de hoofdweg naar Battice (N627). Daar blijven we niet lang op rijden want we gaan links af richting Herve. Vanuit Herve gaan we via Sarémont naar Bolland. Wat een mooi plaatsje met een mooi kasteel. Ik had er nog nooit van gehoord. We rijden verder naar Blégny. Daar ligt een mijnmuseum dat Iny al eens een keer met de provincie heeft bezocht. Schijnt heel interessant te zijn. Van Blegny naar Barchon, Saint-Remy en Dalhem. Dan besluiten we nog wat extra kilometers te maken en rijden via Warsage en 's-Gravenvoeren naar Mesch en terug naar Eijsden.

De statistieken: 49,89 kilometer in 2 uur 32 minuten en 32 seconden met een gemiddelde van 19,42 kilometer en een maximum snelheid van 61 kilometer (dat was in de afdaling naar Blegny).

Ter afsluiting weer een gedicht van Rutger Kopland uit zijn bundel "Alles op de fiets" getiteld "De drie mogelijkheden van het menselijk denken".

Op de fiets gaat alles wel langzaam
maar toch nog behoorlijk hard.

Wie heel goed luistert aan een stilstaand
horloge hoort een zacht tikken.

Waar blijft de tijd? Om daar over na
te denken hebben wij het zwerk.

22 februari 2006 negende oefentocht

Vandaag was het gelukkig droog weer. Het was wel fris maar daar kunnen we inmiddels goed tegen. Ons doel was vandaag het drielandenpunt in Vaals. De bovenstaande foto is genomen door Wim van mij in de klim naar de Vaalserberg. Gelukkig zijn mijn grimassen op mijn gezicht niet goed te zien.

Onderstaande foto is gemaakt door een vriendelijke heer die samen met zijn vrouw ging wandelen. We vertelden hem dat we trainden voor Santiago. Hij vertelde dat ook hij nog met de gedachte rondliep om eens daar naartoe te gaan, maar zijn knieën ...... Ik vertelde hem dat fietsen juist goed hiervoor is. Je moet echter wel door een bepaalde periode heen waarbij het gevoelig is.

We zijn via de voerstreek gereden. 's-Gravenvoeren, St. Pietersvoeren, Remersdaal, Gemmenich en Plombieres. Onderstaande foto is genomen bij home Franck. Dat is de plek waar de jeugd van de Eijsdense scholen in het laatste schooljaar altijd op retraite gaan. Daar liggen dus veel jeugdherinneringen voor velen uit Eijsden. Ik heb dat overigens niet meegemaakt in mijn jeugd.

Best wel wat behoorlijke klimmetjes. Dat is goed als training. Terug zijn we gereden via Holset, Vijlen, Mechelen, Gulpen, Termaar, Bruisterbosch, Herkenrade en St. Geertruid.

Nog even wat statistieken. Totaal gereden 67,85 kilometer in 3 uur 25 minuten en 31 seconden met een gemiddelde van 19,7 kilometer en een maximum snelheid van 54,1.

Het gaat steeds beter.

Als toetje een gedicht van Rutger Kopland.

Grijs-groene golven van bos na bos

daarin zullen we verdwijnen.

Daaruit zullen we terugkeren,

maar dat zullen wij niet meer zijn.

Wie dat zijn weet niemand.

20 februari 2006 achtste oefentocht

Helaas is het ruim een week geleden dat we onze laatste oefentocht hebben gemaakt. Door lichamelijke en weersomstandigheden is het er echter niet eerder van gekomen. Gelukkig zat het weer vandaag redelijk mee. We fietsen via Berneau en Dalhem naar Val Dieu en gaan daar rechtdoor. We nemen daarna de eerste afslag naar links in de richting van Gorhez. Daar woont een medecursist van de cursus spaans. Het is een pittige klim om daar te komen. Hij woont schitterend en heeft een prachtig panoramisch uitzicht. We vervolgen richting Aubel en vandaar gaan we richting Battice. Iny en ik hebben overigens op 19 februari hier een wandeling gemaakt in dit gebied van 20 kilometer.

Van Aubel naar Battice is het een behoorlijk stuk omhoog. Het verkeer flitst langs je. De weg is slecht (veel gaten en scheuren). Langs de wegkant ligt een behoorlijke hoeveelheid afval. Dat kan allemaal in Wallonië. Als dat al eens opgeruimd zou zijn zou het al een stuk aardiger ogen.

Van Battice rijden we met een behoorlijk tempo terug naar Eijsden via Julémont en St. André. Dat is een overwegend dalende weg waar we grote stukken rond de 30 kilometer kunnen vasthouden. Op het eind hebben we nog wat regen gehad maar over het geheel is het wel meegevallen.

Dan nu weer de statistieken: 49,21 kilometer in 2 uur 24 minuten en 22 seconden in een gemiddelde van 20.29 kilometer en een maximumsnelheid van 56,7 kilometer.

Tot een volgende keer.

11 februari 2006 zevende oefentocht

De frequentie wordt wat opgevoerd. We gaan nu ook op zaterdag op de fiets. Het is vandaag beter weer dan de vorige keer. Je raakt er overigens aan gewend. Als je je goed erop kleedt dan kun je best met wat kou gaan fietsen. We hadden vandaag een doel om naartoe te fietsen. We hebben namelijk de carnavalsposter naar Marlies gebracht in Nijswiller. Wim voelde zich wat minder. Hij had een beetje last van een verkoudheid en lood in de benen. Maar die benen gingen toch nog behoorlijk goed!

We zijn via St. Geertruid, Banholt, Terlinden, Hoogcruts, Slenaken, Eperheide, Epen, Mechelen, Hilleshagen, Vijlen naar Nijswiller gereden. Dat is ruim 25 kilometer. We hebben bij Tom en Marlies koffie gedronken en de poster afgeleverd. Vervolgens weer koers gezet naar huis via Gulpen, Termaar, Bruisterbosch en St. Geertruid.

De statistieken: 45 kilometer in 2 uur 24 minuten met een gemiddelde van iets meer dan 18 kilometer en een maximum snelheid van 57,8 kilometer.

Je begint toch wel te voelen dat je wat meer hebt gefietst. Er is een stuk souplesse gekomen. Het klimmen gaat wat gemakkelijker. Ik moet echter nog best wel wat kilometers bergop doen voordat de conditie optimaal is. Ik hou het echter wel bij mijn kleine versnelling. Dat draait lekker rond.

Tot een volgend verslag.

8 februari 2006 zesde oefentocht

Zelfkastijding! Afzien! Maar wel lekker als je het achter de rug hebt. Zo zou ik onze oefentocht van vandaag willen karakteriseren. De factor "weer" speelde een aardige partij mee vandaag. Het zag er al niet zo goed uit toen we gingen maar al vrij snel onderweg kregen we regen en hagel te verwerken. We zijn via de Mescherberg en Moerslag naar Libeek en Mheer gegaan en vervolgens door Noorbeek en Slenaken. Berg op richting Eperheide en via "de smokkelaar" gaan we naar Teuven. Van Teuven gaan we naar Henri Chapelle. Dat is een klim van circa 5 kilometer die op zichzelf wel goed te doen is. Onderaan hadden we een beetje natte papsneeuw op de weg liggen. Hoe hoger je kwam hoe witter het werd. De auto's die je passeren hebben de verwarming op maximaal staan en spetteren lekker de sneeuw tegen je aan. Daar moet je je dan ook niet druk om maken. Concentreer je op jezelf en hoe je het beste deze omstandigheden kunt doorstaan is de les die ik heb geleerd. Een achtervolging inzetten op de automobilist heeft immers geen zin.

Ondertussen voel ik mijn handen kouder en natter worden. Ik had namelijk winterhandschoenen aan. Ik dacht dat dit wel paste bij dit weer maar deze handschoenen zijn geschikt voor droog winterweer en niet nat winterweer. Je voelt je toppen een beetje afsterven. Je voeten worden natter en natter hoewel ik wel van die overtreksokken over mijn schoenen had. Dat helpt wel maar niet in deze omstandigheden. Het is het meest extreme weer dat ik tot nu toe op de fiets heb meegemaakt. Wim heeft het wel een paar keer gezegd onderweg: "Ze zullen wel denken dat we hartstikke gek zijn om dit te doen". Toch is het een mooie belevenis (als je thuis achter een kopje koffie en een warme douche kunt bijkomen). De weg is het doel! Dat moet je steeds voor ogen houden. Je wordt helemaal terug geworpen op jezelf. Er is niemand die je op dat moment kan helpen. Jij moet het zelf doen. Dat is best een goed gevoel. Je kiest immers zelf hiervoor en niet een ander. Niet zeuren dus.

Enfin, bovenaangekomen ligt de weg helemaal dicht. De sporen van de autobanden zijn verijst. We moeten heel langzaam rijden. Als je in een gat of een spoor terecht komt, wat wel is gebeurd, ga je op je snuit. Dat is nog net niet gebeurd. We besluiten om de eerstvolgende mogelijkheid te nemen die ons naar lagere oorden brengt. Daar is het immers warmer. We fietsen langs de militaire begraafplaats van Henri Chapelle. Auto's rijden met een voor ons gevoel nogal hoge snelheid langs ons. Het spettert behoorlijk. Onderweg even gestopt om andere handschoenen aan te trekken (die ik van Wim heb geleend, waarvoor dank). De mijne zijn doordrenkt en leiden eerder tot koudere dan tot warmere handen.

We gaan daarna gelukkig vrij snel naar Aubel (afdaling). De weg wordt inderdaad beter berijdbaar. Van Aubel gaan we naar Val Dieu en vandaar de mooie weg door het dal. Bij de kruising recht overgestoken en we komen uiteindelijk in Dalhem. Daar krijgen we nog een klim die ons op de grote weg naar Berneau brengt. Dan ruiken we het honk en staat Iny weer klaar om ons een heerlijk kopje koffie te geven. Fijn dat er iemand thuis is die je opvangt en je bemoedigend toespreekt, zoals: "wat goed dat jullie dit doen met dit weer, jullie moeten immers afzien" en "jullie moeten ook eens gaan als het nog harder waait en de hagel wat meer recht in je gezicht waait" en "jullie moeten toch nog wat meer oefenen op de ijzige afdalingen". Bedankt voor de wijze aanwijzingen Iny. We zullen het weer goed in de gaten houden en toeslaan als het echt bar is. Voor vandaag hebben we echter onze portie wel gehad. Het geeft een goed gevoel als je het achter de rug hebt. Je kunt met recht zeggen: "je voelt dat je leeft".

De statistieken: 54 kilometer met een gemiddelde van bijna 18 kilometer in ruim 3 uur.

Ik hou jullie op de hoogte.

1 februari 2006 vijfde oefentocht

We zijn alweer toe aan de vijfde oefentocht als voorbereiding op onze tocht naar Santiago de Compostela. Voordat we vertrokken vanmorgen heb ik nog even de computer aangezet om de mail te checken. Ik kreeg via Skype telefoon van Jan Sjoukens. Deze belde vanuit zijn hotel in Bangkok. Hij was inmiddels goed aangekomen na 10,5 uur vliegen. Daar was het 27 graden in de plus en hier stond de thermometer op min 8 toen ik vanmorgen keek. Wat een verschil. Dat skype is overigens geweldig. Ik kan het iedereen aanbevelen (www.skype.com).

Even voor 10.00 uur stond Wim weer voor de deur. Het was nog wit buiten van de rijp. De zon was nog niet doorgedrongen in Eijsden. Dat is mooi maar nog wel een beetje koud. We zetten koers richting St. Geertruid en al snel komen we boven de koude deken uit en fietsen in het zonnetje. Het ziet er schitterend uit. Het bos is wit en het is een lekkere frisse lucht.

Van St. Geertruid gaan we via Herkenrade naar Bruisterbosch. Opeens komen we Flora tegen in haar autootje. Zij komt vanuit Margraten naar Eijsden rijden om samen met Iny wafels te bakken. Fijn dat zij toch nog kan rijden in haar autootje. Misschien is dit wel het laatste jaar, zegt zij zelf. Ik denk dat het verstandig is dat zij op tijd stopt met rijden. Ik vind dat heel knap van haar dat zij het zelf onderkent. Ik weet wel dat het heel moeilijk is om dat op te geven. Het is een stuk vrijheid dat je verliest. Daar had mijn vader ook problemen mee.

We rijden verder door Margraten naar Sibbe en gaan de Daelhemmerweg af richting Valkenburg. Door de kern gaan we richting Hulsberg maar slaan rechts af richting Klimmen. Door Voerendaal en bij de verkeerslichten rechtsaf richting Ubachsberg. Een lange klim maar het is wel te doen.

Van Ubachsberg gaat het naar Eys en vervolgens naar Gulpen. Door de kern de Gulpenerberg omhoog en halfweg naar links richting de forellenkwekerij. Gelijk weer rechts richting Reymerstok. Die lange weg gluiperig omhoog. Het ging nu wel al beter dan enkele weken geleden. Het weer was ook wel beter.

We steken bij de viersprong over richting Banholt en ik vertel Wim onderweg nog het verhaal achter de kerk van Banholt (die werd eerst niet erkend door het bisdom en is gebouwd door de bewoners van Banholt zelf). Dat waren nog eens tijden voor het katholieke geloof.

Door naar Mheer waar we een prachtig uitzicht hebben op het kasteel. Naar rechts en gelijk weer links richting Libeek. De Mescherberg af en via de zeven heuvelen weg terug naar Eijsden (om de 50 kilometer vol te krijgen).

Thuis gekomen zitten Flora en Iny lekker zuurkool te eten. De wafels zijn al gebakken en staan uitdagend op de tafel. Het zijn allemaal lachende gezichtjes voor mensen die van lekkers houden. Ze zijn ook overheerlijk. Wim en ik drinken een kopje koffie en daarna gaat Wim naar huis.

Ik filosofeer nog wat met Flora over de Wanders familie. Ik heb namelijk gisteren een boek meegenomen uit de bibliotheek van een zekere Andre Wanders met de titel: "Wanders in Nederland en Duitsland". We gaan op zoek naar de tak die Banholt "onveilig" heeft gemaakt. We kunnen echter niets vinden. Dat doet mij besluiten een mailtje te sturen naar Andre Wanders in Naarden. Via het internet heb ik al snel zijn e-mail adres gevonden. Ik ben benieuwd naar zijn reactie. Toch wel aardig om te weten waar Jacques Wanders vandaan komt.

Dan nog even de statistieken: we hebben 50,18 kilometer gereden in 2.28.24 uur met een gemiddelde van 17,87 kilometer en een maximale snelheid van 46.0 kilometer.

We houden jullie op de hoogte.

25 januari 2006 vierde oefentocht

We zijn alweer toe aan onze 4e oefentocht. Het is wel koud weer, zo rond het vriespunt, maar het zonnetje schijnt. We gaan op weg rond 10.00 uur. Wim heeft zijn voorwerk weer goed gedaan. Hij heeft weer een tocht uitgezet die mij op plekken brengt waar ik ook nog nooit ben geweest. De eerste helft van de tocht is lekker. Het is toch nog goed weer om te fietsen met het zonnetje en weinig wind.

We fietsen eerst richting Meerssen via onze gebruikelijke "aanvliegroute". We rijden door de Humcoverstraat waar ik even stop om goedendag te zeggen bij mijn voormalige college Mirjam Meulenberg. Met haar heb ik vele jaren de kamer gedeeld in Maastricht. We hebben altijd een heel goed contact gehad en nog steeds. Toevallig belde zij mij vanochtend nog voor het vertrek. Zij was echter niet thuis zodat we weer snel door zijn gefietst om niet koud te krijgen.

We gaan richting richting Ulestraten maar buigen af naar Waterval. Daar was ik ook nog niet geweest met de fiets. Een hele mooie weg. Bovenop gekomen kijken we uit op het huis van Vic In de Braekt, de broer van Wim. Die woont in Ulestraten. We zetten onze tocht voort richting Schimmert. We passeren de watertoren en de plaats waar Mariet (de vrouw van Wim) op kostschool heeft gezeten (mixed memories). We rijden door Arensgenhout richting Hulsberg en dalen af richting Valkenburg. We gaan echter voor Valkenburg naar links richting Klimmen. En dat is ook "klimmen". Vandaar naar Ransdaal en bij de kerk naar rechts richting Schoonbron. Door Schin op Geul gaan we weer richting Valkenburg. Dan gaan we via het plein onderaan de Cauberg. Daar rijden we even achter een begrafenisstoet. Dat geeft ons tijd om te zien dat een wietplantage wordt opgeruimd door de politie bij een van de horecagelegenheden. Dan staat de Daelhemmerweg op het programma.

Ondertussen is het beginnen te sneeuwen. Een goede oefening voor eventueel gelijkwaardig weer in de Pyreneën. Gelijk maar doorgefietst op de top via het Gasthuis naar Cadier en Keer (eerst een gevaarlijke afdaling met die sneeuw en dan een pittig klimmetje omhoog). We steken de rijksweg over en gaan via een heuvelachtig parcours naar Eckelrade. Vandaar gaan we richting St. Geertruid en nemen we de gebruikelijke "aanvliegroute" naar Eijsden.

Daar heeft Iny de koffie weer klaar en kunnen we even opwarmen en ons verhaal kwijt. Iny neemt nog enkele foto's van ons toen we terugkwamen. Die kunnen jullie hieronder zien. Dat verlevendigt de zaak een beetje. Kijk die koude gezichten eens en dat witte pak van de sneeuw. We lijken wel de moderne Don Quichotte en Sancho Panza die zich voorbereiden om de windmolens van Galicië te trotseren.

Dan nu weer wat statistieken. De totale afstand was 50,4 kilometer. Deze is afgelegd in 2.50.59 uur met een gemiddelde van 17,68 kilometer. De maximumsnelheid was 41,6 kilometer. Overigens was ik vanmorgen de magische grens van 100 kilogram gepasseerd (ik heb het dan uiteraard over mijn gewicht). Ik woog 99,8 kilo. Na terugkomst woog ik 99,7 kilo.

Ik wil hier overigens nog een bedankje uitspreken in de richting van "mi cuñada" Anja. Zij heeft een heel leuk commentaar geschreven bij het vorige verslag. Als je het als betrokkene leest dan voel je toch wel dat je blaas vrij dicht bij je ogen ligt. Hartelijk dank voor je reactie Anja! En blijf dat vooral doen.

Andere personen die zich geroepen om iets te schrijven zijn van harte uitgenodigd. We kunnen ook kritiek verdragen. Je mag je best afvragen wat die twee oude zakken toch doen. Gekken zijn het! Maar bedenk dan dat alles relatief is in het leven. Als je máár 2 haren op je hoofd hebt is dat weinig, maar als je 2 haren in je soep hebt dan is het veel!

Kom maar eens regelmatig kijken op deze site. Je bent van harte welkom.

Groeten van Wim en Peter.

18 januari 2006 derde oefentocht

Rond 10.10 uur vertrokken we vanuit de Kennedylaan alweer voor onze derde oefentocht. Het weer is beter dan de vorige week. Het is wat warmer en we hebben ook minder last van een smerige wind. We hebben de tocht droog kunnen afleggen. Wim heeft opnieuw een route uitgezet die mooi opbouwt. Het ging deze keer beter dan de vorige keer. Zou het dan toch werken?! In ieder geval heb ik minder mee te duwen. Mijn gewicht is inmiddels gekomen op 101 kilo. Ik nader dus de psychologische grens van 100. Dat scheelt in ieder geval weer een cijfertje typen. Dan nu de tocht van vandaag.

De eerste kuitenbijter was de Bemelerberg. Daar hebben wij allebei iets mee. Wim vanuit zijn jeugd en ik omdat ik daar een mooi meisje heb weggehaald en naar het mondaine Eijsden (uiteindelijk) heb meegenomen. Ik wil hier overigens Iny bedanken voor het feit dat zij telkens ervoor zorgt dat mijn wielerkleren schoon zijn. Ook een bedankej voor het feit dat zij steeds thuis is als wij onze fietstocht hebben beëindigd en zorgt voor een overheerlijk kopje koffie. Waar zou ik zijn zonder jou?

Na Bemelen doemt Sibbe op. Door deze metropool fietsen we richting Scheulder, Ingber en Gulpen (lekkere afdaling naar Gulpen toe). Dan heeft Wim gezorgd voor een spaans hoofdmenu. We hebben de eer om "El Rei d'Espagna" te mogen bedwingen. Valt best mee. Ligt mij niet zo zwaar op de maag maar dat komt ook omdat ik mijn eigen tempo zoek en vind. Voor de goede orde: ik flits dus niet omhoog maar ik kom via een gestaag tempo wel gewoon boven zonder uitgewoond te zijn. Op de top even een banaantje naar binnen werken en weer snel door richting Heijenrath en Eperheide. Via de oude smokkelweg gaan we richting België. Het is mij even ontgaan welke gehuchten we hebben aangedaan maar duidelijk is wel dat we via St. Pietersvoeren, St. Maartensvoeren en Mesch terug zijn gefietst naar huis. Een maal binnen begon het lichtjes te regenen. We hebben tot nu toe steeds geluk gehad. Nog geen enkele keer regen gehad bij onze oefentochten. Dat moeten we zo zien te houden.

Dan nu nog even de statistieken:
Totaal 48,78 kilometer in 2 uur 40 minuten en 59 seconden met een gemiddelde van 18,03 kilometer en een maximumsnelheid van 49,8 kilometer. Die afdalingen bevallen mij wel. Met mijn maximumsnelheid bergafwaarts zit het wel goed!

11 januari 2006: tweede oefentocht

Woensdagochtend 11 januari 2006 is het begin van onze 2e oefentocht. Wim heeft weer een mooi parcours uitgezet. Dat is wel fijn voor mij. Hij weet de weg en ik kan mij geheel en al concentreren op het fietsen. Dat is dan ook wel nodig. Daar heb ik al mijn energie voor nodig.

We hebben droog weer gehad onderweg maar wel een "smerige" wind. Net toen we weer thuis kwamen begon het te regenen. Dat was overigens ook voorspeld.

Vanuit Eijsden zijn we via Withuis naar Berneau gegaan. Vervolgens rechtdoor de geleidelijke klim richting Dalhem. Dat was een aardig opwarmertje. Na de helling omhoog even omlaag en dan naar links richting Val Dieu. Daar hadden we de zon van rechts en het landschap lacht je aan. Bij Val Dieu naar links richting Aubel centrum. Even bij de kerk van Aubel een banaantje naar binnen werken. Dan links van de kerk de klim omhoog. Vervolgens richting Hombourg en door naar Chateau de Beusdal. Door Teuven (langs Moeder de Gans) en richting Slenaken. Vanuit Slenaken naar Euverem en het lange valse plat omhoog naar Reijmerstok. Met flinke tegenwind naar Banholt en daar voor de kerk naar rechts richting St. Geertruid. De berg af en op weg naar huis.

Dan hier nog even de statistieken. 45,97 kilometer in 2 uur 26 minuten en 46 seconden met een gemiddelde van 17,58 kilometer en een maximum snelheid van 48,5 kilometer. Wat de minimum snelheid was op sommige hellingen zal ik hier maar niet vertellen. Maar ik kom wel alles fietsend boven op mijn tempo.

Tot het volgende verslag.

4 januari 2006: eerste oefentocht

Op woensdag 4 januari 2006 hebben Wim en ik onze eerste oefentocht gemaakt ter voorbereiding op Santiago de Compostela. Het was open en fris weer. Net iets boven het vriespunt. De zon scheen prachtig en Wim had een mooie tocht uitgezet. We zijn via Gronsveld naar Amby gefietst en vervolgens langs de Geulhemmermolen naar Houthem. Door Valkenburg en Schin op Geul richting Wijlre. Bij Wittem weer richting Gulpen en vervolgens de Gulpenerberg beklommen. Bovenop weer direct naar links richting Reijmerstok maar ook weer direct rechts door Termaar. Vervolgens door Honthem en Eckelrade en via St. Geertruid weer terug naar huis.

Ik had 45,76 kilometer op mijn teller staan in een tijd van 2 uur 27 minuten en 39 seconden. Een gemiddelde van 18,42 kilometer en een maximum snelheid van 52,8 kilometer.

We zijn rond 10.15 uur vertrokken en we waren weer rond 13.00 uur thuis.

Ik was bezig aan mijn dieet en dus had ik veel fruit bij mij om het tekort aan koolhydraten en suikers te compenseren. Het is immers de bedoeling dat ik nog wat kilootjes kwijt ben voordat we de tocht gaan ondernemen. Immers, alles wat je niet hoeft mee te nemen is mooi meegenomen!




Wordt vervolgd.