Jawel, zo geleidelijk aan breekt de lente toch wel door. Het was in ieder geval een droge dag met behoorlijk wat zon. De wind speelde wel nog een beetje met ons aan het begin. Hij probeert je beetje bij beetje te slopen. Aan het einde hebben we wraak genomen met een hoge snelheid toen hij ons naar huis blies. Het is dan genieten.
Ik vermeld de route in het kort omdat dit een saai onderdeel is voor de lezer. Het is namelijk een opsomming die voor onze geschiedschrijving enigszins van belang is maar verder niet veel mensen interesseert. Kruisberg omhoog, langs vliegveld naar Beek, Adsteeg omhoog, Spaubeek, Hegge, Nuth, Brommelen, Voerendaal, Ransdaal, Schoonbron, Valkenburg, Sibbergrubbe omhoog, Ingber, Reijmerstok, Banholt, Mheer, Mesch, Eijsden.
De statistieken: 74,39 kilometer in 3 uur 20 minuten en 29 seconden met een gemiddelde van 22,09 kilometer en een maximumsnelheid van 57,2.
Je merkt dat de gemiddelde snelheid omhoog gaat en dat de versnellingen in de klim wat groter gedraaid kunnen worden. Het gaat de goede kant uit.
"Een mens zonder herinnering is gevangen in een illusoir bestaan. Hij is als het ware uit de tijd gevallen en niet in staat zijn band met de werkelijkheid te begrijpen, hij is aan de waanzin overgeleverd."
Andrei Tarkovski: De verzegelde tijd, Beschouwingen over de filmkunst, 1991, Groningen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten